Sanat ve Sosyal Bilimler Fakültesi

Permanent URI for this community

https://dspace.mudanya.edu.tr/handle/20.500.14362/78

Browse

Browsing Sanat ve Sosyal Bilimler Fakültesi by Keywords "Algoritmik Yazı"

Now showing 1 - 1 of 1
  • Thumbnail Image
    Item
    LATİN ALFABEDEN ALGORİTMAYA BİR YOLCULUK: CHANCERY CURSIVE'ÜN BİÇİMSEL VE ÖĞRETİMSEL EVRİMİ
    (Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi, 2026-05) Kipdemir, Serdar; 341649
    Bu bildiri, iletişim teknolojilerinin alfabenin maddi formundan algoritmanın soyut diline uzanan tarihsel dönüşümünü, Chancery Cursive yazısının beş yüzyılı aşan serüveni üzerinden incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın temel argümanı, bir yazı geleneğinin sürekliliğinin yalnızca estetik değerini korumasına değil, aynı zamanda değişen kültürel ve teknolojik bağlamlarda pedagojik araçlarını yeniden yorumlama ve bu araçlarla birlikte evrilme kapasitesine bağlı olduğudur. Bildiride izlenecek analitik çerçeve, bu dönüşümün üç kritik eşiğine odaklanmaktadır. İlk olarak, Rönesans’ın hümanist alfabe anlayışı içinde Ludovico degli Arrighi’nin La Operina (1522) adlı eseriyle somutlaşan ve yazı bilgisini sistematik biçimde standartlaştıran “kurucu” aşama ele alınacaktır. İkinci olarak, 20. yüzyılın modernleşme ve demokratikleşme sürecinde Edward Johnston ve Alfred Fairbank’ın çalışmalarıyla Chancery Cursive’ün disipline edilerek Formal Italic’e dönüştüğü ve kitlesel eğitim sistemlerine entegre edildiği “standartlaşma” aşaması analiz edilecektir. Son olarak, günümüzün dijital ve ağ-temelli iletişim ortamında, yazı geleneğinin pedagojik ilkelerini koruyarak dijital fontlar, çevrimiçi öğrenme platformları ve etkileşimli uygulamalar aracılığıyla algoritmik araçlarla yeniden üretildiği “yayılım” aşaması değerlendirilecektir. Disiplinlerarası bir perspektif ve tarihsel-analitik yöntemle şekillenen bu inceleme, yazının biçimsel (morfolojik) evrimi ile onun öğretilme biçimleri (pedagojik pratikler) arasındaki diyalektik ilişkiyi merkeze almaktadır. Arrighi’nin ahşap kalıplarından Fairbank’ın ölçülebilir diyagramlarına ve günümüzün yazılım arayüzlerine uzanan bu süreklilik, kültürel bir kodun her teknolojik kırılmada nasıl yeni ifade ve aktarım biçimleri ürettiğini göstermektedir. Sonuç olarak, Chancery Cursive’ün yolculuğunun iletişim tarihindeki dönüşümleri anlamak için güçlü bir mercek sunduğu; “alfabeden algoritmaya” geçişin geleneğin sonu değil, kültürel süreklilik içinde onun yeniden doğuşuna imkân tanıyan bir zemin olduğu ortaya konulmaktadır.